Blog byłej muzułmanki.

Witam na moim blogu.

czwartek, 15 listopada 2012

Słownik Islamu

Assalam Alajkum! Dzisiejszy post poświęcam przydatnym zwrotom, używanym przez muzułmanów. Zawsze mogą się przydać. ;)

alhamdu’lillah - Bogu niechaj będą dzięki, Chwała Allahowi; 1) wyrażenie wypowiadane jako akceptacja wyroków Boskich, w chwilach radosnych jak i smutnych 2) odpowiedź na pytanie ‘Jak się masz?’ oznaczająca - ‘Dobrze dzięki Bogu’
Allahu akbar - Allah jest wielki; formuła podkreślająca monoteizm, oddanie Bogu, podporządkowanie Jego prawom i wyrokom; zob. [takbir]
Allahu ‘alam - Allah wie najlepiej
Allahumma! - O Boże!
assalamu alajkum - pokój z wami; powitanie wymieniane między muzułmanami; odpowiedź brzmi: wa allajkum assalam - pokój z wami również, można dodać wa rahmatullahi wa barakatuh – i miłosierdzie i błogosławieństwo Allaha
astaghfirullah - niech mi Allah wybaczy, formuła często powtarzana przez muzułmanów w sytuacjach w których obawiają się popełnienia grzechu
audhu (auzu) billah - oddaję się pod opiekę Allaha; prośba do Allaha o ochronę, formuła, którą muzułmanin powinien recytować przed rozpoczęciem Koranu, w momencie zagrożenia, strachu
barakallahu fik - Allah cię pobłogosławił; potwierdzenie błogosławieństwa, jakim Allah obdarzył innego muzułmanina (np. narodziny dziecka, awans, kupno domu); wyrażenie ‘wdzięczności, w uznaniu dobrych uczynków; prośba kierowana do Allaha o błogosławieństwo dla dobroczyńcy. 2 os. l.mn. barakallahu fi kum
basmala - recytacja formuły: bismillahi ar-rahmani ar-rahiim – w imię Boga, Najbardziej Miłosiernego, Litościwego
bismikallahumma - zwrot: w Twoje imię, Boże!
bismillah - formuła określająca recytowanie słów „bismillahi” - w imię Boże; przed rozpoczęciem każdej czynności, głównie posiłków, pracy, nałożeniem nowego ubrania
bismillahi ar-rahmani ar-rahim - w imię Allaha, Miłosiernego Litościwego; formuła recytowana przed rozpoczęciem posiłków, nałożeniem nowego ubrania, rozpoczęciem nowej pracy; pojawia się przed surami Koranu, za wyjątkiem 9tej
dżazaka’llahu chajran - oby Allah wynagrodził cię dobrem; prośba do Allaha, przejaw wdzięczności, za przysługę wyświadczoną przez muzułmanina; 2 os. l.mn. dżazakum Allahu chajran; odpowiedź: - wa ijjaak - ciebie również
fi amani Allah - niech Allah ma cię w Swojej opiece
hamdala - recytacja: alhamudlilah - chwała Allahowi
in sza’ Allah - jeśli taka wola Boga, jak Bóg da; muzułmanin warunkuje dopełnienie zobowiązania, wykonanie czynności planowanej w przyszłości od woli Allaha, podkreślając wszechwładzę Allaha, a tym samym możliwość wystąpienia niezależnych od woli człowieka okoliczności, które mogą uniemożliwić realizację planów
jarhamkallah - Niech Allah będzie dla ciebie litościwy
la hawla ła la quwwata illa billah - nie ma siły ani mocy jak tylko u Allaha
la illaha il Allah - nie ma boga poza Allahem; formuła będąca wyznacznikiem tawhid - ścisłego monoteizmu islamu
labbaika wa sadaika - odpowiadam na Twoje wezwanie, jestem posłuszny Twoim rozkazom
ma sza’ Allah  - dobrodziejstwo Allaha, formuła wypowiadana w chwilach kiedy coś nam się podoba
radija Allahu anhu - oby Allah był z niego zadowolony; formuła zwyczajowo wypowiadana po wspomnieniu imion Towarzyszy Proroka Muhammada Pojawia się jako skrót ra lub raa;
rahimahullah - oby Allah był dla niego miłosierny; wymawiane przy wspominaniu zmarłego muzułmanina, r.ż. rahimahallah 
salla Allahu alajhi wa salam - pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, w tekstach pojawia się często jako skrót; w anglojęzycznych jako pbuh (peace be upon him); suplikacja, którą muzułmanin powinien wypowiadać po wypowiedzeniu lub usłyszeniu imienia Proroka Muhammada, jak również innych proroków i wysłanników Allaha; też alajhi salaat wa salam, salawatullahi was salamuhu ‘alajh
subhan Allah - chwała Allahowi
subhanahu wa ta’ala - wychwalony i wywyższony niech będzie; epitafium związane z imieniem Allaha, pierwsze słowo oznacza uznanie doskonałości Allaha oraz czci jedynie Mu przynależnej; drugi wyraz to czasownik, który oznacza, iż Allah przewyższa (wznosi się wysoko) Swoje stworzenie pod każdym względem; w tekstach pojawia się często jako: swt
tahmid - wychwalanie Allaha
takbir - recytacja Allahu akbar - Allah jest największy; uznanie absolutnego jednowładztwa Allaha, Jego mocy, sprawiedliwości, nakazów i zakazów
tasbih - wychwalanie, gloryfikacja imion Allaha, powtarzanie 99 razy: Subhan Allah, alhamdulillah, Allahu akbar
taszmit - Niechaj Allah obdarzy cię błogosławieństwem
tawakkaltu ala' Allah - oznacza pełną ufność pokładaną w Bogu; wypowiadana w trudnych chwilach, nieszczęściu (źródło)

- "Assalamu Alaikum" (pokój z Tobą/Wami) gdy spotykasz muzułmanów.

- "Wa'alaikum Assalam" (i z Tobą) lub jeszcze lepiej: "Wa alaikum Assalam wa rahmatullahi wa barakatuh" (i z Tobą pokój i miłosierdzie i błogosławieństwo Allaha) w odpowiedzi na przywitanie.

- "Bismillah" (w Imie Allah) zaczynając jakakolwiek czynność, prace, przed posiłkiem.

- "Insza Allah" (jeśli Allah zechce) jeśli masz nadzieje cos zrobić.

- "Subhana Allah" (chwała Allah) kiedy cos chwalisz.

- "Masza' Allah" (dosl. jak zechcial Allaah/ w jez. polskim odpowiada sformułowaniu "Bóg ci pobłogosławił', dobrodziejstwo Boże) w uznaniu dobra które kogoś spotkało.

- "Dzazak Allahul Khairan" (oby Allah cie nagrodzil dobrem)dziękując komuś za przysługę, etc.

- "Tawakkal-tu-Allah" (polegaj na/zaufaj Allahowi)- chcąc rozwiązać problem.

- "Tawkkalna-Alai-Allah" (zaufaliśmy Allahowi) - gdy czekasz na rozwiązanie jakiegos problemu.

- "La Ilaha Illa-Allah" (nie ma boga poza Allah) gdy wstajesz rano lub przed pójściem spać (tak by to była ostatnia rzecz, jaka wymawiamy i pierwsza jaka mówimy po obudzeniu się).

- "Al-Hamdu Lillah" (uchwala Allahowi) gdy kichniesz.

- "Jarhamuk Allah" (oby Allah cię pobłogosławił) gdy słyszysz, ze ktoś kichnal.

- "Aamiin" (przyjmij nasze modlitwy) kiedy się dołączasz do duaa.

- "Ja Allah" (O Allahu) gdy w jesteś w bólu lub rozpaczy.

- "Rahmah Allah" (Niech sie Allah nad nim zmiłuje) gdy widzisz kogoś w rozpaczy.

- "Astaghfiru-Allah" (O Allahu wybacz mi) gdy żałujesz jakiegoś czynu

- "A'udhu-bi-Allah" (szukam schronienia u Allaha) - w momentach obawy, strachu.

- "Inna Lillah wa inni ilaihi radzi'una" (zyjemy dla Allaha i do Niego wrocimy) kiedy słyszysz o śmierci Muslim.

- "Fi Sabilillah" (z powodu Allaha/dla drogi Allaha/na drodze Allaaha)- kiedy dajesz jałmużnę / pomagasz ludziom w celu zadowolenia Allaaha (nie oczekując wdzięczności od ludzi).

- "Atqaa Allah" (boj sie Allaha) kiedy widzisz ze ktoś robi źle.

- "Allahu Jahdika" (niech Allah Cię poprowadzi) by ustrzec kogoś przed zrobieniem czegoś niemoralnego.

- "Allah jahdik wa jahdina" (oby Allah prowadził Ciebie i nas)

- "Hajjak Allah" (niech Allah podtrzyma twe życie) - gdy kogoś witasz.

- "Allahu 'Aalam" (Allah wie najlepiej) - mówiąc cos, czego nie jesteś pewien.

- "Tabarak Allah" (oby Allah Cię pobłogosławił) - słysząc dobra wiadomość.

- "Hasbi Allah" (Allah mi wystarczy) - kiedy jesteś w trudnej sytuacji.

- "Azhak Allah Sinnaka" (niech Allah podtrzyma Twoja radość) - widząc cieszącego się muzułmanina. (źródło)

sobota, 10 listopada 2012

O hidżabie

Dzisiejszy post tyczył się będzie hidżabu.

Na początku kilka wersetów z Koranu i Sunny:

Wersety Koranu, które odnoszą się do hidżabu:

1 – Allah mówi (interpretacja znaczenia):
[Koran 24:31] {Powiedz wierzącym kobietom, żeby spuszczały swoje spojrzenia i strzegły swych prywatnych części i nie okazywały swoich ozdób, poza tymi, które są oczywiste, i narzucały swoje zasłony (khumur) na cale dżujub (ciała) i nie odsłaniały swoich ozdób, chyba że swoim mężom, swoim ojcom, ojcom swoich mężów, swoim synom, synom swoich mężów, swoim braciom i synom swoich braci, synom swoich sióstr i ich kobietom, i tym, którymi zawładnęły ich prawice, i Tabiin spomiędzy mężczyzn, którzy nie czują pożądania, i dzieciom, które nie są świadome nagości kobiet. I niechaj nie stawiają stop, by ujawnić to co skrywają że swoich ozdób. I wszyscy błagajcie Allaha o wybaczenie, o wierzący, abyście mogli zapewnić sobie pomyślność.}

2 – Allah mówi (interpretacja znaczenia):
[Koran 24:60] {A kobiety starsze, które nie spodziewają się małżeństwa, nie będą miały grzechu jeśli zdejmą ich (zewnętrzne) szaty, w taki sposób, aby nie ukazywać swoich ozdób. Lecz lepiej dla nich, żeby się od tego powściągały.} {A kobiety starsze} – to te, które już nie miesiączkują, a zatem nie mogą zajść w ciąże i rodzic dzieci. Później przytoczymy wypowiedzi Hafsy bint Sirin i sposobu w jaki zinterpretowała ten werset.

3 – Allah mówi (interpretacja znaczenia):
[Koran 33:59] {Proroku! Powiedz twoim żonom i twoim córkom, i kobietom wierzących[1], aby narzuciły swoje okrycia (dżalabibihinn – w arabskim to połączenie dwóch wyrazów dżalabib (okrycie zewnętrzne) + hinn (ich); jest to liczba mnoga od dżalab) na cale ciała[2] to jest najbardziej odpowiednie, aby były znane (jako zacne kobiety) i nie były obrażane; Allah jest Przebaczający, Najbardziej Litościwy.}

4 – Allah mówi (interpretacja znaczenia):
[ Koran 33:53] {Wy którzy wierzycie! Nie wchodźcie do domów Proroka na posiłek, jeśli nie otrzymaliście pozwolenia, i nie (za wcześnie, aby nie) oczekiwać na jego przygotowanie. Kiedy jesteście zapraszani, wchodźcie, zaś po posiłku rozejdźcie się, nie wdając w rozmowy. Zaprawdę, takie (zachowanie) jest dla Proroka kłopotliwe, a on nie ma śmiałości (prosić) was (abyście wyszli); lecz Allah ma śmiałość (mówić wam) prawdę. A kiedy prosicie (jego żony) o to, czego potrzebujecie, proście je zza zasłony (hidżabu), tak jest czyściej dla waszych serc i dla ich serc. I nie naprzykrzajcie się Wysłannikowi Allaha, i nie żeńcie się z jego żonami po nim (jego śmierci). Zaprawdę, byłoby to wobec Allaha okropne.}


Hadisy:

1 – Przekazano od Safiji bint Szajbah, że Aisza mawiała: „Kiedy te słowa zostały objawione – {i narzucały swoje zasłony (khumur) na cale dżujubihinna (ich ciała, twarze, szyje i klatki piersiowe)} – wzięły ich izary (rodzaj odzienia) porwały je na krawędziach i okryły nimi ich twarze." [al-Bukhari, 4481]

Następującą wersję przekazał Abu Dawud (4102): „Oby Allah był miłosierny dla Emigrantek. Kiedy Allah objawił: {i narzucały swoje zasłony (khumur) na cale dżujubihinna (ich ciała, twarze, szyje i klatki piersiowe)}, porwały najgrubsze z ich szat i zakryły nim twarze."

Szeich Muhammad al-Amin al-Szanqiti powiedział: „Ten hadis jasno stwierdza, z kobiety Towarzyszy Proroka zrozumiały z tego wersetu - {i narzucały swoje zasłony (khumur) na cale dżujubihinna (ich ciala, twarze, szyje i klatki piersiowe)} – iż musza zakryć twarze, i dlatego porwały szaty i zakryły kawałkami twarze w posłuszeństwie wobec nakazu Allaha w wersecie, w którym On powiedział: {i narzucały swoje zasilony (khumur) na cale dżujubihinna (ich ciała, twarze, szyje i klatki piersiowe)} – co oznacza okrycie ich twarzy. A zatem człowiek bezstronny zrozumie, że obowiązek przestrzegania hidżabu i zakrywania twarzy przez kobiety w towarzystwie mężczyzn, jest ustanowiony w autentycznej sunnie, która wyjaśnia Księgę Allaha. Aisza wychwaliła te kobiety za to, iż pośpieszyły by wypełnić nakaz Allaha dany w Jego Księdze. Jest widomym, iż rozumienie słów {i narzucały swoje zasilony (khumur) na cale dżujubihinna} – jako okrycie twarzy, przyszło od Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim), ponieważ był on tam i pytano go o wszystko, czego nie rozumiano z religii."

Ibn Hadżar powiedzial w Fath al-Bari: „Jest hadis od Ibn Abi Hatima przez Abd-Allaha ibn Usmana ibn Chajsama od Safiji (zony Proroka), który to wyjaśnia. Hadis ten brzmi: „Wspomnieliśmy kobiety Kurajszytow i ich zalety w obecności Aiszy (żony Proroka) i ona powiedziała: `Kurajszytki są dobre, ale na Allaha nigdy nie widziałam lepszych od Ansarek, lub takich, które wierzyły w Księgę Allaha bardziej lub miały więcej wiary w objawienie. Kiedy została objawiona sura Światło – {i narzucały swoje zasłony (khumur) na cale dżujubihinna (ich ciała, twarze, szyje i klatki piersiowe)} – ich mężczyźni przyszli do nich i wyrecytowali im to, co zostało objawione, i nie było miedzy nimi ani jednej kobiety, która nie udała się po jej szatę, a następnego ranka, modliły się owinięte (zasłonięte) tak, jakby na ich głowach siedziały wrony.'" Zostało również przekazane w zbiorze al-Bukhariego, gdzie Aisza, która posiadała dużo wiedzy i była bardzo pobożna, wychwaliła je w ten sposób i stwierdziła, że nigdy nie widzialna kobiet, które wierzyły w Księgę Allaha bardziej lub miały więcej wiary w objawienie. To jasno zaznacza, że zrozumiały z tych wersetów {i narzucały swoje zasłony (khumur) na cale dżujubihinna (ich ciała, twarze, szyje i klatki piersiowe)} – iż obowiązkiem jest zakrycie twarzy, i to wynikało z ich wiary w Księgę Allaha i objawienie. To również zaznacza, iż przestrzeganie przez kobietę hidżabu przed mężczyznami, i zakrywanie twarzy jest aktem wiary w Księgę Allaha i objawienie. Jest bardzo dziwnym iż, ci, którzy twierdza iż posiadają wiedze, mówią, iż nie ma nic w Koranie czy Sunnie, co mówiłoby o tym, iż kobieta musi zakrywać twarz przed mężczyznami, którzy nie są ich mahram. – mimo tego, iż kobiety Sahabi (Towarzyszy Proroka) uczyniły tak w akcie posłuszeństwa względem Allaha, z wiary w Jego Księgę i objawienie, i mimo, tego, iż to znaczenie jest stanowczo podkreślone w Sunnie, jak np. przez przytoczony przekaz od al-Bukhariego. Jest to jeden z najsilniejszych dowodów, że muzułmanki są zobowiązane do przestrzegania hidżabu." [Adwa al-Bajan, 6/594-595].

2 – Przekazala Aisza, zona Proroka: Umar bin Al-Khattab mawial Wyslannikowi Allaha (pokoj i błogosławieństwo Allaha z nim): „Polec twoim żonom, aby się zasłaniały", lecz ten tego nie robił. Żony Proroka wychodziły za potrzebą w nocy w al-Manasi. Pewnego razu Sauda, córka Zama wyszła na zewnątrz, a była postawną kobietą. Umar bin Al-Khattab siedząc w otoczeniu kilku mężczyzn ujrzał ja, i rzekł: „Rozpoznałem cię Saudo!" (Umar) powiedział tak, ponieważ albowiem pragnął, aby zostały objawione (wersety) o hidżabie. I Allah objawił (wersety) hidżabu (zasłona okrywająca cale ciało oprócz oczu). [al-Bukhari, 146; Muslim, 2170]

3 – Przekazał Anas bin Malik, że miał dziesięć lat, kiedy Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) wyemigrował do Medyny. Dodał: „Usługiwałem Wysłannikowi Allaha przez dziesięć (ostatnich) lat (jego życia) i wiem więcej o okolicznościach objawienia (Prorokowi) nakazu hidżabu[3] niż inni ludzie. Ubajj bin Kab pytał mnie o to. Po raz pierwszy został on objawiony, kiedy Wysłannik Allaha brał ślub z Zainab bint Dzahsz. Rano, Prorok jako pan młody zaprosił ludzi (na przyjęcie), niektórzy zjedli i oddalili się, lecz kilku zostało z Wysłannikiem Allaha i zasiedziało się. Wysłannik Allaha wstał i wyszedł, a ja podążyłem za nim, aż dotarł do mieszkania Aiszy. Wtedy Wysłannik Allaha zawrócił, a ja za nim, mając nadzieje, że sobie już poszli. Kiedy weszliśmy do domostwa Zainab i ujrzeliśmy ich w środku, Prorok znowu wyszedł, a ja za nim. Kiedy stanęliśmy na progu mieszkania Aiszy, pomyślał, że powinni byli już pójść, wiec zawrócił, a ja za nim. Na miejscu już ich nie zastaliśmy. Wtedy święte wersety o hidżabie zostały objawione, i Prorok umieścił zasłonę miedzy mną (a jego rodzina)." [Al-Bukhari, 5149; Muslim, 1428].

4 – Przekazał Urwa, że Aisza powiedziała: „Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) odmawiał modlitwę fadżr i muzułmanki uczestniczyły z nim w modlitwach, zasłonięte potem wracały do ich domów i nikt nie był w stanie ich rozpoznać." [al-Bukhari, 365; Muslim, 645]

5 – Aisza powiedziała: „Jeźdźcy mijali nas, kiedy byłyśmy z Wysłannikiem Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) w stanie ihramu (odprawiałyśmy pielgrzymkę), i kiedy zbliżali się do nas, zakrywałyśmy naszymi dżilbabami – ściągając je z głów na twarze, a kiedy się oddalali, odkrywałyśmy je." [Ibn Madza, 2935; uznany za autentyczny (sahih) przez Ibn Chuzajmah (4/203) oraz przez al-Albaniego w Kitab Dzilbab al-Marah al-Muslimah]

6 – Asma bint Abi Bakr powiedziala: „Zakrywałyśmy nasze twarze przed mężczyznami." [Przekazał Ibn Chuzajmah, 4/203; al-Hakim, 1/624 uznał go za autentyczny i al-Dhahabi zgodził się z nim, uznany również za autentyczny (sahih) przez al-Albaniego w Dzilbab al- al-Muslimah].

7 – Przekazano, że Asim al-Ahlal powiedział: Odwiedzaliśmy Hafse bint Sirin, ktora nakładała jej dżilbab w ten sposób i zakrywała nim jej twarz, i mówiliśmy jej: Oby Allah był dla ciebie miłosierny. Allah mówi (interpretacja znaczenia): [Koran 24:60 {A kobiety starsze, które nie spodziewają się małżeństwa, nie będą miały grzechu jeśli zdejmą ich (zewnętrzne) szaty, w taki sposób, aby nie ukazywać swoich ozdob.}. A ona mawiala nam: A co nastepuje po nim? Mawialiśmy: {Lecz lepiej dla nich, zeby się od tego powściągały.} A ona mawiała: „To potwierdza zamyśl (istotę) hidżabu." [al-Bajhaqi, 7/93]



[1] kobietom wierzących – tzn. żonom, córkom, matkom itp. wierzących muzułmanów
[2] zasłoniły się całkowicie, poza oczami lub jednym okiem
[3] zasłaniania się kobiet przed mężczyznami, nie będącymi ich mahramami (których mogą poślubić)


Czy hidżab jest ważny?

PYTANIE: Czy można twierdzić, iż skoro noszenie hidżabu nie jest jednym z pięciu filarów islamu, to nie jest on ważny?
ODPOWIEDŹ: Chwała Allahowi. Jest to błąd, ponieważ hidżab jest obowiązkowy dla kobiet. To Allah nakazał kobietom zakrywać ich ozdobay łącznie z twarzą, ciałem i wszystkimi ich ozdobami. Zostało to nakazane kobietom jako ochrona przed wykorzystywaniem/obrażaniem/nagabywaniem ich (przez mężczyzn – przyp. tłum.) i pokusą (jaką wywołują w mężczyznach – przyp. tłum.). Jest tak, ponieważ kobiety są źródłem pożądania. Zatem, jeśli kobieta eksponować będzie swoją urodę, wywoła pożądanie i spodoba się ona ludziom (mężczyznom) i oni podążą za nią. Jest to przyczyna wielu niemoralnych czynów, takich jak cudzołóstwo i inne, które do niego prowadzą. A zatem hidżab jest obowiązkiem kobiet i został im nakazany w wersecie (interpretacja znaczenia):

[Koran 24:31] {i narzucały swoje zasłony (chumur) na dżujubihinna}

Zasłona (chimar) to wszystko to, co spływa z głowy i zakrywa twarz, a dżilbab to zewnętrzne odzienie, szata, którą kobieta okrywa się, nie zostawiając odkrytej żadnej części ciała. I Allah mówi (interpretacja znaczenia):

[Koran 33:53] {A kiedy prosicie (jego żony) o to, czego potrzebujecie, proście je zza zasłony (hidżab), tak jest czyściej dla waszych serc i dla ich serc.}

Zatem, jest to ochrona dla kobiet, która nie pozwala, by traktowano je przedmiotowo.

Szeich Abdullah ibn Dżibrin.


Jak wygląda Islamski hidżab?

PYTANIE: Jak wygląda islamski hidżab ?
ODPOWIEDŹ: Islamski hidżab to dla kobiety zakrycie wszystkiego tego, czego eksponowanie zostało jej zabronione. To znaczy, zakrywa ona to wszystko, co musi zakryć. Pierwszą częścią ciała, którą musi zakryć jest jej twarz. Jest to źródło pokusy i pożądania, które odczuwają względem niej mężczyźni. Dlatego kobieta musi zakrywać twarz w obecności mężczyzn, którzy nie są jej mahram. Zadziwiający jest pogląd tych, którzy twierdzą, że islamski hidżab to tylko okrycie głowy, ramion, pleców, stóp, kolan, zezwalając na odkrycie twarzy i rąk. Jest tak, ponieważ powszechnie wiadomo, że źródłem pokusy i spojrzeń jest twarz. W jaki sposób można twierdzić, że szariat nie zezwala na odkrywanie stóp kobiety, zezwalając na odkrywanie twarzy? Nie jest możliwym, aby w szanowanym, mądrym i szlachetnym szariacie były sprzeczności. Co więcej, każdy wie, że pokusa z odkrywania twarzy jest o wiele większa niż pokusa, którą wywołuje odkrycie stopy. Każdy wie również, iż najbardziej ‘poszukiwanym’ przez mężczyzn ‘aspektem’ kobiety jest twarz. Jeśli powie się przyszłemu panu młodemu, że kobieta ma brzydką twarz lecz piękne stopy, nie oświadczy się takiej kobiecie. Aczkolwiek, jeśli powie się mu, że ma piękną twarz, lecz jej ręce, stopy lub kończyny nie są tak urodziwe, będzie nadal chciał się oświadczyć. Z tego można wywnioskować, że twarz jest pierwszą rzeczą, którą należy zakryć. Są na to również dowody z Księgi Allaha oraz Sunny naszego Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim). Istnieją również wypowiedzi jego Towarzyszy, wiodących imamów i wielkich uczonych islamu, które zaznaczają, że jest rzeczą obowiązkową dla kobiety okrycie całego ciała w obecności mężczyzn nie będących jej mahram. To wyraźnie podkreśla, że obowiązkiem kobiety jest zakrywanie twarzy przed takimi mężczyznami. A Allah wie najlepiej.

Szeich Ibn Usajmin; Fatawa al-Marah


Czy kobieta musi zasłaniać całe ciało?
PYTANIE: Czy kobieta musi zakrywać całe jej ciało, twarz, dłonie i stopy?
ODPOWIEDŹ: Muzułmańscy uczeni mają różne opinie odnośnie tej kwestii, tzn. czy kobieta musi zakrywać jej twarz i dłonie przed obcymi mężczyznami, z którymi może zawrzeć związek małżeński - czy nie.

Według szkoły hanbalickiej oraz poprawnej opinii szkoły szafiickiej, musi zakrywać twarz i dłonie przed obcymi mężczyznami, albowiem należą one do jej aury (jakakolwiek część ciała, która musi być zasłonięta). Wg szkół hanafickiej i malikickiej te części ciała nie należą do aury. Z drugiej strony, uczeni ze szkół hanafickiej i malikickiej – od długiego czasu potwierdzali ich wypowiedzi - iż muzułmanka musi zakrywać twarz i dłonie, kiedy istnieje ryzyko pokusy (fitna). Pokusa dotyczy sytuacji, kiedy kobieta jest urodziwa lub powszechny jest brak moralności lub/i wiele jest ludzi rozpustnych. A zatem, zakrywanie twarzy i dłoni to przeważający pogląd według poprawnej opinii czterech szkół myśli. Stąd odkrycie twarzy uznane byłoby za rodzaj odsłonięcia, odkrycia. Jest dużo dowodów w Koranie i Sunnie, które wskazują na to, ze zasłanianie całego ciała jest obowiązkowe. Oto niektóre z nich:

1- Allah mówi (interpretacja znaczenia): [33:59] {(Proroku! Powiedz twoim żonom i twoim córkom, i kobietom wierzących (żonom, matkom, córkom, siostrom wierzących muzułmanów), aby narzuciły swoje okrycia (dżalabibihinn) na całe ciała to jest najbardziej odpowiednie, aby były znane (jako zacne kobiety) i nie były obrażane; Allah jest Przebaczający, Najbardziej Litościwy.}

Większość komentatorów Koranu ustaliło, iż werset ten oznacza, iż okrywanie twarzy jest obowiązkowe ponieważ słowo dżilbab oznacza luźną szatę, okrycie zewnętrzne, którego używa się do zakrywania głowy i twarzy, kiedy się okrycie opuści znad głowy na twarz. Również powiedziano, iż dżilbab oznacza szatę, która zakrywa całe ciało. Potwierdził to imam Qurtubi.

Odnośnie wersetu w surze Światło: [24:31] {i nie okazywały swoich ozdób, poza tymi, które są oczywiste} – oznacza to zewnętrzne szaty i to jest najbardziej właściwa, poprawna opinia. Przekazał tak również Ibn Masûd. Lub oznacza to - to, co zostanie przypadkowo odkryte, na przykład na skutek powiewu wiatru, itp.

2 - Werset o hidżabie (interpretacja znaczenia): [33:53] {A kiedy prosicie (jego żony) o to, czego potrzebujecie, proście je zza zasłony (hidżab), tak jest czyściej dla waszych serc i dla ich serc.} - czystość o której wspomina ten werset, nie jest osobliwa, właściwa jedynie matkom wiernych (żonom Proroka). Każda muzułmanka jej potrzebuje. W rzeczy samej, muzułmanki potrzebują jej bardziej niż żony Proroka.

3 - Allah mówi w surze Światło (interpretacja znaczenia): [24:31] {i narzucały swoje zasłony (chumur) na ich juyub.}


Imam Buchari przekazał od Aiszy: „Kiedy (werset) [24:31] {i narzucały swoje zasłony (chumur) na ich dżujub.} został objawiony, (niewiasty) porwały ich szaty na krawędziach i zakryły ich głowy i twarze tymi kawałkami materiałów.” Imam Hafiz Ibn Hajr powiedział: „Zakryły ich twarze.” Abu Huraira powiedział, że Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Kobieta to aura, kiedy wychodzi z domu, szatan sprawia, iż ludzie podnoszą na nią spojrzenia.” [Tirmizi] To jest dowód na to, iż całe ciało kobiety jest aurą.

Ibn Umar przekazał, że Prorok Muhammad powiedział: „Kobieta, która pielgrzymuje nie powinna zakrywać twarzy ani nakładać rękawiczek w stanie uświęcenia (ihram)”.

Imam Abu Bakr Ibn al-Arabi powiedział: „Jest obowiązkowym dla kobiety zakrycie jej twarzy, za wyjątkiem pielgrzymki (hadżdż). A zatem (w stanie uświęcenia - ihram), powinna opuszczać jej chustę na twarz, tak aby nie dotykała jej bezpośrednio i powinna odwracać się od mężczyzn.” [Arizah al-Ahwazi]

Aisza powiedziała: „Mężczyźni na wielbłądach mijali nas kiedy byłyśmy z Prorokiem Muhammadem (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) a my byłyśmy w stanie uświęcenia (ihram). Zasłaniałyśmy nasze twarze naszymi okryciami - kiedy nas mijali, a potem znowu je odkrywałyśmy.” […]
Allah wie najlepiej.


Fatwa center pod nadzorem Dr Abdullha al-Faqih



więcej: [KLIK!][KLIK!]

piątek, 9 listopada 2012

Zwierzęta w Islamie

Assalam Alaykum, dzisiejszy swój post poświęcę omówieniu kwestii zwierząt w Islamie.

Koran zakazuje muzułmaninowi spożywania wieprzowiny, krwi, padliny, jak również mięsa zwierząt zabitych z okrucieństwem – ubodzeniem, upadkiem, uderzeniem – a także rozszarpanych przez dzikie zwierzęta.

" Zakazane wam jest: padlina, krew i mięso świni; to, co zostało poświęcone na ofiarę w imię czegoś innego niż Boga; zwierzę zaduszone, zabite od uderzenia, zabite na skutek upadku, zabite na skutek pobodzenia i to, które pożerał dziki zwierz - chyba że zdołaliście je zabić według rytuału - i to, co zostało ofiarowane na kamieniach. I nie wolno wam się dzielić, wróżąc za pomocą strzał, bo to jest bezbożnością. Dzisiaj ci, którzy nie wierzą, są zrozpaczeni z powodu waszej religii. Nie obawiajcie się ich, lecz obawiajcie się Mnie! Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią; wybrałem dla was islam jako religię. Kto jednak będzie zmuszony w czasie głodu, nie będąc skłonnym dobrowolnie do grzechu... - zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy! "

Dwie aje poruszają temat zwierząt - 24:41 i 6:38. Twierdzą, że wszystkie zwierzęta czczą Allaha, zostaną przez niego zgromadzone pod koniec świata oraz że tworzą społeczeństwa podobne do ludzkich.

" Czy ty nie widziałeś, iż Boga wysławiają ci, co są w niebiosach i na ziemi, i ptaki z rozpostartymi skrzydłami? Każdy wie, jak się modlić i jak wysławiać Boga. Bóg wie dobrze, co oni czynią. "
(Koran 24:41)

" I nie ma zwierząt na ziemi ani ptaków latających na skrzydłach, które by nie tworzyły społeczności podobnych do waszych. Nie pominęliśmy w Księdze żadnej rzeczy! Potem zostaniecie zebrani do waszego Pana! "
(Koran 6:38)


Pszczoła jest "muzułmaninem", jeżeli przestrzega praw, które Allah wyznaczył dla pszczół – podobnie jak człowiek jest muzułmaninem przez przestrzeganie prawa szariatu, które jest sposobem postępowania wyznaczonym przez Boga dla istot ludzkich.

W Koranie zwierzęta pojawiają się także w nazwach niektórych sur. Nazwa sury drugiej – Al-Bakarah – znaczy "krowa". Sura szesnasta nosi nazwę "An-Nahl", co oznacza "pszczoły". Arabska nazwa sury dwudziestej siódmej to "An-Naml", co w języku polskim oznacza "mrówki", zaś tytuł dwudziestej dziewiątej sury ("Al-‘Ankabūt") to "pająk". Nazwą sto piątej sury jest słowo "Al-Fil" oznaczające "
słonia".

Hadisy zabraniają znęcania się nad zwierzętami i jedzenia mięsa zwierząt, które fizycznie lub psychicznie cierpiały podczas uboju.



Psy w Islamie


Stosunek Mahometa do niemal wszystkich zwierząt był bardzo życzliwy, co było rzadkością wśród Arabów w VII wieku. Kiedy w czasie wyprawy wojennej Mahomet spotkał sukę ze szczeniętami, zakazał swoim wojownikom przeszkadzania im a nawet wysłał strażnika by dopilnować, że nakaz ten jest przestrzegany. Mimo to Mahomet generalnie nie przepadał za psami – stwierdził nawet, że Allah odejmuje "karat dobrych uczynków" dziennie każdemu, kto trzyma psa bez potrzeby. Inny hadis wspomina jednak o tym, że Mahomet powiedział kiedyś prostytutce, że wszystkie jej grzechy zostały jej darowane w nagrodę za napojenie spragnionego psa.

Nazwanie kogoś "psem" (arab. كلب, kalbun) jest uznawane w świecie islamu za jedną z największych obelg. Muzułmanie wierzą także, że aniołowie nie wchodzą do domu, w którym są psy albo rzeźby.

Psia ślina oraz inne wydzieliny uważane są za nieczystość (arab. نجس, nadżasah), z której należy się oczyścić (dokonać małej ablucji, wudu).


Ulubionym zwierzęciem Proroka był kot imieniem Muezza. Prorok powiedział kiedyś, że jeśli Muezza śpi w rękawie jego szaty, wolałby uciąć rękaw niż obudzić kota wstając na modlitwę. W hadisach pojawia się również koń Burak, na którym Mahomet odbywa miradż – oraz wielbłądzica Kaswa. (źr: wikipedia)

polecam również tę stronę: [KLIK!]




Jest wiele rożnych hadisów które mówią o psach. A dlaczego psy nie są mile widziane w domu muzułmanów oto kilka powodów:

1. Allah nam tego zabronił poprzez swojego Proroka, a Allah wie najlepiej co jest odpowiednie dla Jego stworzeń. Wie co jest najlepsze i dla nas, ludzi i dla psów. Być może nie ze względu na ludzi Allah zabronił aby psy przebywały w domu ludzkim, lecz ze względu na psy. Być może bezczynna obecność psa wśród ludzi nie jest dla niego dobra. Allah wie najlepiej.

2. Islam jest religią czystości, a psy nie należą do czystych zwierząt. Między innymi przynoszą one dużo szkodliwych zarazków i chorób.

3. Są to zwierzęta niebezpieczne, i owszem można je oswoić, i mogą być przyjacielem człowieka, sam w dzieciństwie byłam wychowany z psem, bernardynem, ale zdarzają się przypadki że pies nie wiadomo z jakiego powodu zagryza człowieka na śmierć, albo co gorzej zagryza małe dziecko.

4. Psy same w sobie nie są złe, nie należy ani ich prześladować ani tępić. Nie należy po prostu bez dozwolonego powodu ustalonego przez Szariah trzymać ich w domu.

Najważniejsze jest jednak jak już mówiłem że Allah zabronił nam tego, i mimo że być może nie pojmiemy do końca mądrości tego zakazu to należy się dać w opiekę Allaha i Jemu zaufać. Podobnie jak ktoś może się spytać dlaczego mięso wieprzowe jest zabronione. Jest wiele powodów, ale jako muzułmanie wierzymy że Allah wie co jest dla nas najlepsze i ufamy Jemu.



Poniżej  kilka hadisów Proroka Muhammada na temat psów:

1.
Przekazał Abu Huraira:
Apostoł Allaha mówił, "ktokolwiek utrzymuje psa, jedna Qirat nagrody jego dobrych czynów jest potrącana dziennie, jeżeli pies nie jest używany dla chronienia zagrody albo bydła."
[Sahih al Bukhari, 3:515]

Abu Huraira (w innym hadisie) przekazał od Proroka, "jeżeli nie jest to pies używany dla chronienia owcy, zagrody, lub dla polowania."

2 .
Przekazał Abu Huraira:
Apostoł Allaha mówił, "Pewien człowiek poczuł pragnienie i zszedł do źródła aby pobrać z niego wodę pitną. Wychodząc ujrzał psa dyszącego, jedzącego błoto z powodu ogromnego pragnienia. Człowiek ten powiedział, cierpi od tego sam problemu co ja. Tak więc zszedł ponownie do źródła, napełnił swój but wodą, wszedł na górę i napoił psa . Allah wynagrodził jego (dobry) czyn i wybaczał mu. "ludzie się spytali" O Proroku! Czy zostaniemy wynagrodzeni za służenie zwierzętom?" Muhammad odpowiedział, "tak, zostaniecie wynagrodzeni za służenie jakiejkolwiek żywej istocie."
[Sahih al Bukarhi, 3:551]

3 .
Przekazał Abu Talha:
Słyszałem Apostoła Allaha gdy mówił: "Aniołowie (Litości) nie wchodzą do domu w którym jest pies albo obraz żyjącego stworzenia (człowieka albo zwierzęcia)."
[Sahih al Bukhari, 4:448]

4 .
Przekazał ojciec Salima:
Gabriel obiecał Prorokowi (że go odwiedzi, ale go nie odwiedził) i później powiedział, "my, aniołowie, nie wchodzimy do domu który zawiera obraz albo psa."
[Sahih al Bukhari, 4:450]

5 .
Przekazał Abu Huraira:
Apostoł Allaha mówił, "jeżeli ktoś utrzymuje psa, traci jeden Qirat (nagrody) jego dobrych czynów, z wyjątkiem jeżeli utrzymuje go dla celu rolnictwa albo dla ochrony żywego inwentarza."
[Sahih al Bukhari, 4:541]

6 .
Abu Huraira poinformował nas: Posłaniec Allaha (pokój z nim) mówił: oczyszczenie naczynia należącego do kogoś z was, gdy zostanie polizane przez psa, leży w umyciu tego siedem razy, używając piasku za pierwszym razem."
[Sahih Muslim, 2:0549]

8.
Abu Talha poinformował nas: słyszałem Posłańca Allaha gdy mówił: "aniołowie nie wchodzą do domu w którym jest pies albo posąg"
[Sahih Muslim , 24:5250]




Dodam, że jako muzułmanka bardzo kocham wszystwie zwierzęta a szczególnie psy, sama mam obecnie dwa. :)

Miłego dnia życzę, bracia i siostry!

czwartek, 8 listopada 2012

Kim są Dżiny?

Assalamu Alaykum! Na pewno każdy z Was słyszał kiedyś o Dżinach. Na pewno kojarzycie je z Baśni Tysiąca i Jednej nocy. Dzisiejszy mój post poświęcę tym tajemniczym istotom, towarzyszącym nam każdego dnia.



Dżinny (arab. جن) – demony i duchy powstałe z czystego ognia bez dymu (w niektórych wersjach wierzeń z czystego płomienia oraz obłoku pary), które posiadają nadnaturalną potęgę i są niewidzialne, mogą jednak przyjmować dowolną postać (człowieka, zwierzęcia lub potwora). Utożsamiały one wrogie człowiekowi siły natury. Uważano ich za mieszkańców pustyni. Wiara w dżinny stanowiła bardzo istotny składnik religii Arabów w okresie przed islamem. (źr. wikipedia) 


Są to stworzenia podobne do ludzi ale Bóg je stworzył z bezdymnego ognia (Koran, 38:76). Ludzie są stworzeni z gliny a aniołowie ze światła.
Więc jeżeli mówimy o demonach są to Dzinny, ale Dzinny mogą też być dobre, mogą być muzułmanami, chrześcijanami czy wyznawcami innych religii, lub ateistami. Czasami zły Dzinn może nękać człowieka, może nawet go opętać, dlatego pewnych rzeczy powinniśmy unikać aby nas nie dręczyły.
Lubią brudne miejsca, dlatego w islamie bardzo ważna jest higiena osobista i czystość w domu. Dzinny mogą także mieszkać w norach w lesie, dlatego prorok Muhammad (pokój z nim) przekazał nam żebyśmy na przykład nie załatwiali się do żadnej nory ponieważ może to być mieszkanie jednego z Dzinnów.
Mają też inne moce których ludzie nie posiadają, potrafią na przykład poruszać się z ogromną szybkością. Prorok Salomon (pokój z nim) dostał jako dar od Boga możliwość kontroli nad dzinnami, były mu posłuszne (Koran, 27:39).
Istnieje możliwość opętania przez Dzinna. Taki człowiek jest jak szatan, istnieją też różne sposoby których Prorok Muhammad (pokój z nim) używał wypędzając demony z ludzi. Trzy ostatnie rozdziały Koranu (112-114) działają przeciwko złym mocom, jak również werset tronu (Koran, 2:255).
 Dżiny mogą podsłuchiwać rozmowy aniołów w niebiosach i przez to mogą mieć część wiedzy o przyszłości. Prawdziwi magicy, astrolodzy, szamani i.t.p. kontaktują się z nimi i dowiadują się różnych rzeczy, ale to co one im mówią jest zmieszane większością kłamstw. Jako muzułmanie nie możemy szukać kontaktu z dzinnami, i musimy trzymać się od tego z daleka. Jak również zabronione jest nam szukać wiedzy u astrologów, magików czy szamanów.

piątek, 2 listopada 2012

Jeden Bóg dla trzech religii.

Assalam Alaykum!



”Ponieważ jest tylko Jeden Bóg i cała ludzkość jest jednym gatunkiem, religia którą Allah ustanowił dla człowieka jest jedna. On nie przypisał jednej religii dla Żydów, innej dla Arabów, jeszcze innej dla Europejczyków, etc.” – Dr.Bilal Philips

Bardzo fajny cytat, którym dziś chciałabym się z Wami podzielić, bracia i siostry. Nieważne czy ktoś jest Żydem, Muzułmaninem czy też chrześcijaninem, wszyscy jesteśmy najcudowniejszymi i najdoskonalejszymi dziełami Jedynego Boga, który kocha nas wszystkich, Żydów, Chrześcijan i Muzułmanów, jeśli tylko odwzajemniamy Jego miłość i staramy się być dobrymi ludźmi, wierzącymi i żałującymi za swoje grzechy.

Pozdrawiam więc wszystkich moich braci i siostry, nieważne czy wyznają Islam, Judaizm czy Chrześcijaństwo.



 

czwartek, 1 listopada 2012

Święto "Wszystkich Świętych" w Polsce.

Assalamu Alaikum!

Dziś w Polsce obchodzimy dzień Wszystkich Świętych, chodzimy odwiedzać groby naszych zmarłych. Co mówi Islam o odwiedzaniu grobów?
Jest to zalecana Sunna Proroka Muhammada S.A.W. Wiemy, że On sam odwiedzał groby swoich zmarłych towarzyszy i modlił się za nich.

Kiedyś, kiedy Aisza, żona Proroka, widziała go po powrocie z cmentarza, spytała: "Gdybym miała odwiedzić groby, co mam powiedzieć?” Prorok powiedział jej: "Módl się: Przekazuje pokój wam, wiernym przebywającym w tych domach (grobach). Na pewno będziemy wkrótce łączyć się z wami. Niech Bóg nam przebaczy i wam i wszystkim muzułmanom", narracja Aisza.

W Islamie pamięć należy się zmarłym cały czas, nie tylko w jeden konkretny dzień w roku. Wiemy, z czego mogą korzystać zmarli, przebywający w swoich grobach.


Prorok powiedział: "Gdy człowiek umiera, wszystkie jego czyny dobiegają końca z wyjątkiem trzech aktów: dobroczynności (które zainicjował za życia), korzystania z wiedzy (którą zostawił za sobą), lub za sprawą prawego dziecka, które będzie się za niego modlić”. Przekazał Tirmidhi

Najwazniejszą rzeczą, z której korzysta zmarły jest modlenie się za niego, proszenie o przebaczenie dla niego i miłosierdzie oraz Raj i zbawienie od ognia piekielnego.

Prorok Muhammad (pokój z nim) powiedział: "Status człowieka zostanie podniesiony w Raju, a on zapyta:" Jak się tu dostałem? "On będzie mówił:" przez Dua (modlitwę) swojego syna o przebaczenie dla ciebie." Przekazane przez Ibn Majah.

Praktyka Islamu zabrania modlitwy za osoby które za życia nie przyjęły wiary w Jednego Boga i Proroctwo Muhammada S.A.W. Jest to dla ludzi na pewno ciężka sytuacja, co wiem po sobie.

czwartek, 25 października 2012

Eid Al-Adha

Assalam Alaikum, bardzo przepraszam że na blogu takie pustki, lecz wszystkiemu winna jest moja szkoła, klasa maturalna oraz związany z tym stres i nerwy. Wszystko nadrobię a tymczasem życzę Wam bracia i siostry szczęśliwego Eid Al-Adha! :)



Opiszę teraz coś niecoś o tym święcie a właściwie zacytuję z wikipedii:

Eid al-Adha (Kurban Bajram Święto Ofiarowania, arab. عيد الأضحى ‘Īd ul-’Aḍḥā, pers. Ejd-e Ghorban, tur. Kurban Bayram) – najważniejsze święto muzułmańskie, zaczyna się 10. dnia miesiąca zu al-hidżdża i trwa 3-4 dni. Jego początek wypada w trzeci lub czwarty dzień pielgrzymki do Mekki ale obchodzone jest przez cały świat muzułmański, nie tylko przez pielgrzymów. Święto Ofiar upamiętnia ofiarę Abrahama i jego posłuszeństwo wobec Boga. Abraham (Ibrahim) według islamu miał złożyć w ofierze Bogu swego syna Izmaela, Bóg jednak, widząc oddanie Abrahama, pozwolił mu złożyć w ofierze barana zamiast dziecka. Na pamiątkę czynu Abrahama każdy ojciec rodziny składa w ofierze owcę, barana, wielbłąda lub krowę. Zwierzę musi być zabite rytualnie, następnie dzieli się mięso tak, by 1/3 oddać potrzebującym, 1/3 krewnym, a pozostałą 1/3 spożywa się na wspólnej uczcie. By uniknąć zamieszania w Mekce pielgrzymi wnoszą opłatę a wynajęci rzeźnicy dokonują ofiary za nich. Tego dnia wspólnie odwiedza się meczet, recytuje Koran i rozdziela prezenty. W czasie Święta Ofiar wielu muzułmanów składa też datki pieniężne przeznaczone na pomoc biednym i fundacje charytatywne.

więcej o święcie Eid przeczytać możemy TUTAJ